De voormalige directeurswoning, liefkozend Klein Soestdijk genoemd, bied nu vier sfeervolle slaapkamers en een algemene woonkamer. Het ontbijt is in de tuinkamer met uitzicht over de tuin.
Klein Soestdijk is in 1859 gebouwd voor de hoofddirecteur van de Koloniën van Weldadigheid. Het gebouw ligt in de gemeente Veenhuizen dat in 2021 is uitgeroepen tot Unesco werelderfgoed. Ooit onderdeel van een omvangrijk experiment na de Napoleontische oorlogen om armoede te bestrijden. Nu een prachtig dorp met unieke architectuur.
Het royale woonhuis is gebouwd in een statige en functionele stijl. Er zijn vier Bed & Breakfast kamers, twee op de begane grond en twee op de eerste verdieping. De tuinkamer is gelegen op de begane grond met prachtig uitzicht over de parkachtige tuin.
Naast onze Bed & Breakfast kamers hebben wij twee praktijkruimten die overdag, naast Tamara, gebruikt worden door drie andere therapeuten. Een psycholoog, een regressietherapeut en een pijncoach.
De Koloniën van Weldadigheid ontstonden in 1818-1825 als integrale oplossing voor armoedebestrijding. Na de napoleontische oorlogen heerste er in de Verenigde Nederlanden (Nederland, België en Luxemburg) veel armoede en bedelarij, vooral in de steden. Bij de aanleg van de Koloniën van Weldadigheid werd het schrale natuurlijke landschap door menselijk toedoen in één beweging herschikt en overschreven met een geordende en geometrische structuur. Het resulterende ontginningslandschap met monumentale dreven (lanen), koloniehuisjes, gestichten en boerderijen met akkerbouw weerspiegelt het toenmalige verlichte gedachtengoed.
Er wordt hard gewerkt aan een zorgvuldige restauratie en herbestemming van de monumenten in Veenhuizen. Dit heeft het dorp in 2011 al de internationale EDEN Award opgeleverd. EDEN staat voor European Destinations of Excellence en is een initiatief van de Europese Commissie. In 2011 was het thema duurzame herbestemming van lokaal erfgoed – een thema dat het huidige Veenhuizen op het lijf is geschreven.
Een wandeling door de verschillende Koloniën neemt je mee door de tijd. Hoewel de landlopers ondertussen verdwenen zijn, zijn hun sporen in deze landschappen nog altijd duidelijk zichtbaar. Ze laten zien hoe twee eeuwen geleden met armoedebestrijding geëxperimenteerd is en hoe een wijzigende maatschappelijke moraal zich aftekende in het landschap.
